जाहीर झालं जगाला

स्वप्नातल्या चांदव्याचा
लागीर झालं जीवाला
झाकुन होतं मनाशी
जाहीर झालं जगाला

क्षणभर जग हे
विसरुन सगळे
दे एवढासा दिलासा
होशील तू श्वास माझा..

अतंरा-

टिचभर गोडी तळमळ थोडी
दिसभर लावनू येड्या जीवाला
हरपनू जातं हरवनू जातं
समजनू घेशील का या मनाला

विसरत मीही चालले उभ्या जगाला
तोल जरातू सावर येना
बिलगून राहू ये अबोल या क्षणाला
साद सुखाची ऐकून घेना

क्षणभर जग हे
विसरुन सगळे
दे एवढासा दिलासा
होशील तू श्वास माझा..

अतंरा २ –

सुटलं थोडं अवघड कोडं
निसटून गेलाया पारा दिलाचा
फुल्तंय काही झुर्तय काही
जगनचं हंगाम झाला फुलांचा

कोणीतरी भूल घातली अशी सुखाला
गंध नवा हा दाटून आला
उधळून देहभान टाकता तुझ्याासाठी
रंग मिळाला या जगण्याला

क्षणभर जग हे
विसरुन सगळे
दे एवढासा दिलासा
होशील तू श्वास माझा..